از نظر من، هیچ چیز مهم تر از این نیست که آدم ها را شاد کنی، آنها را برای مدتی از مشکلات و نگرانی هایشان رهایی بدهی، کمکشان کنی تا بارشان سبک تر شود. من می خواهم مردم بعداز دیدن اجرای من، وقتی دارند آنجا را ترک می کنند، بگویند، «فوق العاده بود. میخوام بازم بیام. خیلی خوش گذشت.» از نظر من، این تمام چیزیست که یک اجرا باید برآورده کند. ایجاد چنین حسی شگفت آور است. به همین خاطر است که نمی فهمم چرا بعضی از شخصیت ها می گویند که نمیخواهند بچه هایشان در این کار وارد شوند.

فکر می کنم آنها این حرف را می زنند چون خودشان آسیب دیده اند. می توانم این را درک کنم. من هم تجربه اش کرده ام.

مایکل جکسون

انسینو، کالیفرنیا

1988

========================

شاد کردن